Bilincimin derin bölgelerinden açılan bir alanda, kutsal kitaplardan birine ait bir sayfa metninde İbranice veya Arapça olduğunu algıladığım yazılar(ayetler) görüyorum. Kutsal metne ait bu sayfayı önce uzaktan algılıyorum, daha sonra fiziksel gözlerimle değil de bilinç gözlerim ile zoom yaparak, yani bu kutsal metin sayfasını yakınlaştırarak yazıların(ayetlerin) içine doğru görsel bir yolculuğa başlıyorum. Bu görsel incelemede 78. bölüm(sure), 1. ve 2. satırlar(ayetler) dikkatimi çekiyor. Bu bölüme odaklanıyorum. Özellikle bu rakamlar bilinç gözlerimin önünde vurgulanıyor. Bu berrak (duru) görünün sonunda bu kutsal metnin Arapça olduğunu anlıyorum.
“Her Din Günü’nün bir Saffet Günü vardır. Ve bunlar, sizin ezel ve ebedinizin arasında devam edip gider. Gerçek Din Günü şudur:Güneş sisteminin malum adetteki gezegenleri, planları, buutları ile beraber sizin sisteminizin iki türlü Din Günü vardır, esas itibarıyla..Birincisi “Kozmogonik Gün”. Bu külliyen bir değişikliğin sembolüdür. Yani bir sistem, bir güneş sistemi, adeta kendine has bir ağ içine alınarak, muayyen bir istikamete doğru çekilir. Kozmogonik günde sistemin, alemi içndeki realitesi, buudu ve hızı değişir. Hız, fiziki bir hız değildir. 
SORU: Bir varlık, üçüncü yoğunluk derecesinde ölüm sürecinden geçtiği zaman kendini zaman/uzay’da bulur. Kendini değişik koşullar içinde bulur. Lütfen zaman/uzay’ın koşullarını ya da özelliklerini ve bazı varlıkların karşı karşıya kaldıkları, enkarnasyon deneyimlerinin şifa bulması sürecini tarif eder misiniz?
RA: Bu soruya yeterli bir yanıt vermek dilinizin sınırlılığından dolayı zordur, yine de elimizden gelen en iyi biçimde yanıtlayacağız. Zaman/uzay’ın belirleyici özelliği, zaman ile uzay arasındaki eşitsizlik-adaletsizliktir. Sizin uzay/zaman’ınızda maddenin özel dağılımı, illüzyonun (madde aleminin) var olabilmesi için elle tutulur gözle görülür bir çerçeve meydana getirir. Halbuki zaman/uzay’da adaletsizlik (eşitsizlik) sizin zaman adını verdiğiniz özelliğin omuzlarına yüklenmiştir. Bu özellik, göreli bir anlamda, varlıkları ve deneyimleri elle tutulmaz, gözle görülmez kılar. Sizin çevrenizde her parçacık ya da çekirdek titreşimi sizin ışık hızı adını verdiğiniz hıza, bilinç ötesi hızlar yönünden yaklaşan bir hızla hareket eder. Yani metafizik ya da zaman/uzay deneyimi, bir bakıma uzay/zaman deneyiminin bir benzeri olmakla birlikte, onun elle tutulur gözle görülür özelliklerine sahip olmayan ve çok ince ayarlanmış bir deneyim türüdür. Bu metafizik katlarda sizin zaman dediğiniz şey çok bol bulunur ve bu zaman bundan önceki uzay/zaman enkarnasyonu sırasında öğrenilmiş şeylerin ve edinilmiş önyargıların, eğilimlerin tekrar tekrar gözden geçirilmesi için kullanılır. Bu bölgelerin çok yüksek olan akışkanlığı bir varlığın, gerekli şifa sürecini tamamlayabilmesi için özümsemesi gereken birçok şeye (bilgiye) nüfuz edilebilmesini mümkün kılar. Burada her varlık, tıpkı sizlerin uzay/zaman’da zaman açısından aşağı yukarı sabit bir konumda bulunmanıza benzer şekilde, ama uzay (mekân) açısından aşağı yukarı sabit konumda bulunur. Varlığı bu sabit uzaya, şekil verici kendi Yüksek Benliği yerleştirir; böylece varlık uzay/zaman enkarnasyonu sırasında öğrendiklerini/öğrettiklerini özümseyecek uygun konuma sokulmuş olur.
Bulunduğu bu zaman/uzay noktasına göre kendisine şifa sürecinde yardımcı olacak belli yardımcılar vardır.
Süreç şunları içerir: Deneyimi bütünüyle görüp kavramak, bu deneyimi akıl/beden/ruh bileşiminin toplam deneyimindeki yerine oturtmak, enkarnasyon sırasında sunulmuş olan yol gösterici işaretleri kaçırmış olduğu için attığı bütün yanlış adımlardan dolayı kendini bağışlamak ve bundan sonraki öğrenimi için gerekli olacak şeyleri dikkatle belirlemek. Bunlar, varlık uzay/zaman’da ruhsal tekâmül sürecinin ve vasıtalarının bilincine varıncaya kadar tümüyle Yüksek Benlik tarafından yürütülür. Bu bilince vardığında ise varlık bütün kararlarda artık bilinçli olarak yer alır.
SORU: Bu şifa süreci zaman/uzay’da ve uzay/zaman’da aynı şekilde mi işler?
RA: Uzay/zaman’daki bağışlama ve kabul etme süreci, zaman/uzay’daki ile benzer özellikler taşır, bu iki süreç özellikleri açısından birbirlerine çok benzerler. Ancak uzay/zaman’da bulunulduğu sırada enkarnasyon ötesindeki olayların akışını tayin etme olanağı yoktur, ancak o sırada var olan dengesizlikler düzeltilebilir.
Öte yandan, zaman/uzay’da dengesiz eylemleri düzeltme olanağı bulunmaz, fakat bu dengesizlikleri algılama ve kendi kendini olan bitenler için bağışlama olanağı vardır. O zaman, sizin gelecek dediğiniz zamandaki uzay/zaman deneyimleri sırasında bu dengesizlikleri düzeltme olanak/olasılıklarını sağlayabilecek kararları verebilirsiniz.
Zaman/uzay’ın avantajı çok geniş bir bakış açısı sağlayabilen akışkanlığıdır. Uzay/zaman’da ise karanlıkta ufacık bir mum ışığında çalışırken bile varlığın dengesizlikleri düzeltebilmesi olanağı vardır.
SORU: Bir varlık negatif kutuplaşma yolunu seçmişse, negatif yolda da şifa ve gözden geçirme süreci benzer şekilde mi işler?
RA: Evet
SORU: Demek her varlık sonunda aynı yere götüren çeşitli yollardan biri üzerinde bulunuyor. Bu da pek çok yerden geçerek sonunda büyük bir merkezde birleşen birçok yola benzetilebilir. Doğru mu?
RA: Dediğiniz doğrudur ancak biraz daha derinlemesine bir betimleme yapılması gerekiyor. Daha uygun olarak şöyle denilebilir; her varlık kendi içinde, o oktavın tüm yoğunluk derecelerini ve alt-yoğunluk derecelerini taşımaktadır. Bunun için de seçimleri bir varlığı hangi yola, nereye götürürse götürsün, kendi içinde bulunan asıl plân diğer bütün varlıklarınkiyle bir ve aynıdır. Bu yüzden, varlığın deneyimleri de ilk Logos’a geri götürecek yolculuğun modeline uyacaklardır. Bu özgür iradeyle yapılır, ancak seçimlerin yapılacağı malzeme ve bilgilerin hepsi tek bir plânın parçalarıdır.uzay/zaman : madde boyutu
zaman/uzay : metafizik boyut
(uzay "mekan" anlamındadır.)
u/z : zamanda mekan
z/u : mekanda zaman
RUH-ÜL KUDÜS: Tüm sezgiler, tüm ilhamlar ve tüm moral bilgiler bu kanaldan gelir, şimdi olduğu gibi!
Ruh-ül Kudüs, her Din Günü boyunca tüm insanlığın moral evrimini düzenleyen Vicdan Planıdır.
Ruh-ül Kudüs, sadece bireyin ve bireylerin evren bilgisi dışındaki tüm manevi durumlarıyla ilgilenen, onların evren bilgisini alma yolundaki tüm gayretlerini değerlendiren bir Plandır. O aslında tüm insanların içindedir.
Başka bir deyişle, ona çok kapsamlı bir tesire ve hakimiyete sahip Vicdan Organizasyonu ya da İdare Mekanizması diyebilirsiniz.
Adem sembolü, üç boyutlu realitenizde ve sizden gayrilerin üç boyutlu realitesinde büyük bir dengeyi ifade eder. İkili denge unsurunun aktif sembolleridir.
Gerek maddede, gerekse madde üstü durumlarda, evren düzeni içindeki genel uyumu sağlama, ancak birbirini etkileyen ayrı güçlerin varlığıyla mümkündür.
Psişik güce sahip insan, deneyim alanı itibariyle olumlu ve olumsuz iki tesir planı arasındadır.
Bu iki plan, kendi alanlarındaki varlıkların kaderiyle doğrudan doğruya ilgilenmeksizin aralarındaki savaşı sürdürürler.
İşte insan bu savaşın içinden geçmek ve kendini yükseltmek zorunda olan bir varlıktır.
Adem’in cennette oluşu, bu iki tesir planının dışında yaşayışını simgeler. Cennetten kovulma ise, içinde bulunduğu planın dışındaki realite hakkında varlığın bir takım hayallere ve düşüncelere ulaşması ve bunu istemesidir. Her istek yanıtlanır!
Havva, hem varlığın içinde bulunduğu olumlu ve olumsuz iki planın karışımını ifade eder, hem de varlığın (burada Adem’in) içinde bulunduğu sistemdeki fonksiyonunu çizer. Bu fonksiyon, Adem’in aynı zamanda hem olumlu hem de olumsuz karaktere sahip bir varlık olarak bu savaş alanında başarıya ulaşabileceğini gösterir.
Havva’nın Adem’e yedirdiği yasak meyve, bilgi edinme isteğinin fiiliyat evresine çıkmasıdır. Yılan sembolü ise, insanlara iki anlamda verilmiştir. Biri olumlu biri olumsuz. Olumlu anlamda yılan, Ruhi İdare Mekanizmasının koruyuculuğunu, egemenliğini ve her şeyi kapsadığını ifade eder. Olumsuz anlamda yılan ise, olumsuz tesir planlarının olumlu tesir planı karşısındaki insana kıyasla hareket tarzını gösterir.
Dünya ortamı, gayet süratli bir şekilde, her tür olayıyla uyum içinde olumlu bir birliğe doğru gitmektedir. Şimdiye kadar yeryüzündeki moral kurumlar, bireyin sadece hayal ve düşünce olarak diğerkam olmasını temin edebilmiştir. Şimdi ise, aktif birliğin gerektirdiği bir durum ve değişim söz konusudur. Birey artık diğerkamlığını fiilen ve bilgiyle ortaya koymak zorundadır.
Ruh-ul Kudüs tüm gücüyle gökten yere doğru uzanmaktadır. Bu uzanış her zaman elbette sevinç çığlıkları içinde değil, belki de ıstırap iniltileri içinde olacaktır. Belanın türlüsü gözlemlenecektir. Neden? Çünkü birey kendine çok evvelden beri el uzatmış olan Ruh-ul Kudüs’ün tesirleriyle beslenmeyi, ona göre hareket etmeyi kolaylıkla öğrenememiştir. Kaybetmeyecek olanlar bu talimi yapmış olanlardır.
İnsanların yapması gereken en pratik iş vicdanın sesini dinlemektir. O ses Ruh-ül Kudüs’ün uç noktalarıdır, yani insanın moral yükselişini sağlayan en yüksek kanal, besleyici ana boru ve kaynaktır.
Tüm sezgiler, tüm ilhamlar ve tüm moral bilgiler bu kanaldan gelir, şimdi olduğu gibi!
SADIKLAR PLÂNI-RUHSAL TEBLİĞLER (Celse: 80, Tarih: 1.01.1966 )
(05.05.1991, Fındıkzade)
Şarkıya prangalar vurulur mu hiç ?
Selda Bağcan'a yazılan şarkı..
Hikayesi yürek yakıyor.
Serenad Bağcan’ın “Serenad” adlı solo albümü Majör Müzik etiketiyle tüm müzik marketlerdeki yerini aldı. Albümdeki “Bülbül” şarkısı, gerçek bir hikayeye dayanıyordu.
Bülbül’ün öyküsünü Serenad Bağcan şöyle anlatıyor:
“Kadın, o dönemde söylediği şarkılar yüzünden hapse atılmıştı. Ailesi ondan bir haber alamıyor merak ve çaresizlik içinde bekliyordu. Bir sabah, kadının ağabeyi gazeteyi açtığında kız kardeşinin arkadan elleri kelepçelenmiş fotoğrafını gördü. O an yüreğindeki acıyı ve belki de gururu; kardeşine hüzünlü bir şarkı yazarak dile getirdi.
İşte o kadın Türkiye'nin sınırları aşmış efsane sesi
Selda Bağcan ve ağıtı yakan ağabeyi, benim de canım babam Savaş Bağcan'dı. İki kardeşin gönülden gönüle akan sevgisinin sesi olmak beni heyecanlandırdığı gibi hüzünlendirdi de. Bülbüllerin susturulmaması ümidiyle... “
Evet...
12 Eylül döneminde tutuklanan Selda Bağcan’a yazılmış bir eserdi Bülbül...
İşte Serenad albümünden, yürek yakan öyküsüyle Bülbül:
Eserin sözleri şöyle:
BÜLBÜL
Figan sevdasıdır deli bülbülün
Bülbüle tuzaklar kurulur mu hiç
Avcılar, avcılar, zalim avcılar
Bülbüller zincire vurulur mu hiç
Seherle iner gülün üstüne
Feryat figan eder gülün üstüne
Yaz günahlarını benim üstüme
Bülbüle günahı sorulur mu hiç
Dereler yukarı akar mı sandın, akar mı sandın
Arılar bal yapar sokar mı sandın
Ateş her zaman yakar mı sandın
Bülbülü şahinden korkar mı sandın
Bülbüle yiğitlik sorulur mu hiç, sorulur mu hiç
Al gülün üstünde al kan onundur
Öter paralanır canı sebildir
Bülbüller susarsa senin sonundur
Şarkıya prangalar vurulur mu hiç
Söz&Müzik: Savaş Bağcan
bilyayvakfivemtiad
6 Ocak 2026
Vazife İnsanı Ergün Arıkdal'ı
Aramızdan Ayrılışının Yıldönümünde Sevgiyle Anıyoruz...
6 OCAK 1997’de ötealeme uğurladığımız hocamız Ergün Arıkdal’ı ölümünün yıldönümünde sevgi ve özlem ile anıyoruz.
1967 yılında üstlendiği Metapsişik Tetkikler ve İlmi Araştırmalar Derneğinin (MTİAD) başkanlığını ölümüne kadar sürdürdü. Derneğin ve 1994 yılında kurduğu BİLYAY Vakfının (İnsanlığı Birleştiren Bilgiyi Yayma Vakfı) yurtiçinde ve yurtdışında bağlantılarla, konferanslarla, basılan kitaplarla, ruhsal çalışmalarla pek çok varlığın uyanışına, farkındalığının artışına, iyileşmesine aracılık etti, yön verdi.
“Spiritüalizmin” ve ruhsal yaşamın ne olduğunu, ne yapmak istediğini, öz yaşamının hangi hakikatleri taşıdığını, dünya insanlığının manevi tekamülünün hızlanması için nelerin gerektiğini çok iyi bilen Ergün Arıkdal yaşamı boyunca tüm insanlık adına yaptığı insanüstü çalışmalar ve yaymaya çalıştığı ilkelerle hep aramızda yaşamaya devam edecektir.
Öğrenmek ve öğretmek üzere kurulu olan hayatında, pek çok insanın varlıksal öğrenmesine destekte bulunmuş ve pek çok kapılar açmıştır. Tüm yaşamını ruhsal çalışmaların akışına göre ayarlamıştır. Pek çok yeni teknolojik bilgileri takip etmiş, tüm dünyadaki gelişmeleri dernek ve vakıf bünyesine aktarmak için gayret etmiştir. O bir vizyon açıcıydı. Kuvvetli sentezleri hem düşündürür, hem yön verirdi.
Bizler onu hep İlke, Hakikat ve Vazife insanı olarak tanımladık. Hayatta hep ilkeleri vardı; bu ilkeler ilahi sistemin insan varlığı üzerindeki hiç değişmez, temel ilkeleridir. Hakikat insanıydı çünkü tüm hayatı boyunca en temel inandığı hakikat olan İlahi Sistemin varlığının anlaşılmasına, bu alandaki tüm hakikatlerin araştırılmasına ve paylaşılmasına çok zaman harcadı. Vazife insanıydı, çünkü idrakle ve farkındalıkla hareket ederek tüm hayatını bu yola adamıştı.
